เปิดความลับพระคัมภีร์มหาภารตะ: พระพิฆเนศทรงบันทึกด้วยอักษรใด?
การจารึกมหากาพย์แห่งมหาภารตะโดยพระพิฆเนศ
ในบทแรกของอาทิ พรรวะ แห่งมหากาพย์มหาภารตะ ได้พรรณนาถึงเหตุการณ์อันศักดิ์สิทธิ์เมื่อท่านวทยา ทรงถ่ายทอดเนื้อหาแห่งมหาภารทร์ให้แก่พระพิฆเนศ เพื่อให้ทรงเป็นผู้จารึกอักษรลงบนบันทึก
พระพรหมได้ตรัสต่อหน้าเหล่ามุนีผู้ทรงเกียรติและบริสุทธิ์ในจิตวิญญาณว่า “เราขอสรรเสริญท่านด้วยความเคารพยิ่งในความรอบรู้แห่งความลับอันศักดิ์สิทธิ์ของสวรรค์ ข้ารู้ดีว่าท่านได้เปิดเผยพระวจนะแห่งทวยเทพตั้งแต่ปฐมบทแรกออกมาในภาษาแห่งสัจธรรม เมื่อท่านเรียกผลงานชิ้นนี้ว่าเป็นกวีนิพนธ์ มันย่อมเป็นกวีนิพนธ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด จนไม่มีกวีคนใดจะสามารถสร้างสรรค์ผลงานที่เทียบเคียงได้ เช่นเดียวกับที่วิถีชีวิตแบบอาศรมทั้งสามนั้นไม่อาจเทียบเคียงความประเสริฐของอาศรมในครัวเรือนได้เลย โอ มุนิเอ๋ย จงอัญเชิญพระพิฆเนศมาเพื่อเป็นผู้บันทึกกวีนิพนธ์บทนี้” เมื่อพระพรหมตรัสจบแล้ว ก็ทรงเสด็จกลับสู่วิมานของพระองค์ จากนั้นท่านวทยาจึงเริ่มเพรียกหาพระพิฆเนศ และด้วยบุญบารมีแห่งองค์เทพผู้ขจัดอุปสรรคและพร้อมจะบันดาลความปรารถนาให้แก่ผู้ศรัทธา พระองค์ทรงปรากฏกายขึ้นในทันทีโดยไม่ต้องรอนาน เมื่อได้รับคำนับและประทับลงแล้ว ท่านวทยาจึงตรัสต่อพระองค์ว่า “โอ ผู้เป็นผู้นำแห่งเหล่ากานะ! ขอโปรดเป็นผู้จารึกมหาภารทร์ที่ข้าพเจ้าได้ก่อร่างสร้างขึ้นในมโนภาพ และกำลังจะเริ่มถ่ายทอดออกมา ณ บัดนี้” เมื่อพระพิฆเนศทรงสดับรับฟังคำอ้อนวอนนั้น ก็ทรงตอบกลับว่า “ข้าพเจ้าจะยอมเป็นผู้จารึกงานของท่าน หากแต่ปากกาของข้าพเจ้าจะต้องไม่หยุดลงแม้เพียงชั่วขณะเดียว” ท่านวทยาจึงตรัสตอบต่อองค์เทพว่า “หากมีสิ่งใดที่ท่านมิอาจหยั่งรู้หรือเข้าใจได้ ให้หยุดการเขียนในจุดนั้นทันที” เมื่อพระพิฆเนศทรงรับคำด้วยการเปล่งพระนาม ‘โอม’ ก็เริ่มทำการจารึก และท่านวทยาก็เริ่มถ่ายทอดเนื้อหา โดยมีการสลับเปลี่ยนไปมาเพื่อร้อยเรียงบทประพันธ์ที่ซับซ้อนและลึกซึ้งอย่างยิ่ง จนกระทั่งสามารถบันทึกผลงานได้ตามพันธสัญญาที่ตกลงกันไว้ ท่านโสติกล่าวต่อไปว่า “ข้าพเจ้ารู้จักบทกวีจำนวน 8,800 บท เช่นเดียวกับท่านศุกะ และอาจรวมถึงท่านสัญจยะด้วย ด้วยความลึกลับของความหมายที่ซ่อนเร้น โอ มุนิเอ๋ย จนถึงปัจจุบันก็ยังไม่มีผู้ใดสามารถเข้าถึงแก่นแท้ของโศลกที่ถักทออย่างยากลำบากเหล่านี้ได้ แม้แต่พระพิฆเนศผู้ทรงรอบรู้ทุกสรรพสิ่งยังต้องใช้เวลาครุ่นคิดอยู่ชั่วขณะ ในขณะที่ท่านวทยายังคงรังสรรค์บทกวีอื่น ๆ ต่อไปอย่างมากมายมหาศาล”
IMAGE_KEYARD: Ganesha writing, Vyasa and Ganesha, Ancient Sanskrit manuscript
การจารึกมหากาพย์แห่งมหาภารตะโดยพระพิฆเนศ
ในบทแรกของอาทิ พรรวะ แห่งมหากาพย์มหาภารทร์ ได้พรรณนาถึงเหตุการณ์อันศักดิ์สิทธิ์เมื่อท่านวทยา ทรงถ่ายทอดเนื้อหาแห่งมหาภารทร์ให้แก่พระพิฆเนศ เพื่อให้ทรงเป็นผู้จารึกอักษรลงบนบันทึก
พระพรหมได้ตรัสต่อหน้าเหล่ามุนิผู้ทรงเกียรติและบริสุทธิ์ในจิตวิญญาณว่า “เราขอสรรเสริญท่านด้วยความเคารพยิ่งในความรอบรู้แห่งความลับอันศักดิ์สิทธิ์ของสวรรค์ ข้ารู้ดีว่าท่านได้เปิดเผยพระวจะนาแห่งทวยเทพตั้งแต่ปฐมบทแรกออกมาในภาษาแห่งสัจธรรม เมื่อท่านเรียกผลงานชิ้นนี้ว่าเป็นกวีนิพนธ์ มันย่อมเป็นกวีนิพนธ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด จนไม่มีกวีคนใดจะสามารถสร้างสรรค์ผลงานที่เทียบเคียงได้ เช่นเดียวกับที่วิถีชีวิตแบบอาศรมทั้งสามนั้นไม่อาจเทียบเคียงความประเสริฐของอาศรมในครัวเรือนได้เลย โอ มุนิเอ๋ย จงอัญเชิญพระพิฆเนศมาเพื่อเป็นผู้บันทึกกวีนิพนธ์บทนี้” เมื่อพระพรหมตรัสจบแล้ว ก็ทรงเสด็จกลับสู่วิมานของพระองค์ จากนั้นท่านวทยาจึงเริ่มเพรียกหาพระพิฆเนศ และด้วยบุญบารมีแห่งองค์เทพผู้ขจัดอุปสรรคและพร้อมจะบันดาลความปรารถนาให้แก่ผู้ศรัทธา พระองค์ทรงปรากฏกายขึ้นในทันทีโดยไม่ต้องรอเวลาอันยาวนาน เมื่อได้รับคำนับและประทับลงแล้ว ท่านวทยาก็ตรัสต่อพระองค์ว่า “โอ ผู้เป็นผู้นำแห่งเหล่ากานะ! ขอโปรดเป็นผู้จารึกมหาภารทร์ที่ข้าพเจ้าได้ก่อร่างสร้างขึ้นในมโนภาพ และกำลังจะเริ่มถ่ายทอดออกมา ณ บัดนี้” เมื่อพระพิฆเนศทรงสดับรับฟังคำอ้อนวอนนั้น ก็ทรงตอบกลับว่า “ข้าพเจ้าจะยอมเป็นผู้จารึกงานของท่าน หากแต่ปากกาของข้าพเจ้าจะต้องไม่หยุดลงแม้เพียงชั่วขณะเดียว” ท่านวทยาก็ตรัสตอบต่อองค์เทพว่า “หากมีสิ่งใดที่ท่านมิอาจหยั่งรู้หรือเข้าใจได้ ให้หยุดการเขียนในจุดนั้นทันที” เมื่อพระพิฆเนศทรงรับคำด้วยการเปล่งพระนาม ‘โอม’ ก็เริ่มทำการจารึก และท่านวทยาก็เริ่มถ่ายทอดเนื้อหา โดยมีการสลับเปลี่ยนไปมาเพื่อร้อยเรียงบทประพันธ์ที่ซับซ้อนและลึกซึ้งอย่างยิ่ง จนกระทั่งสามารถบันทึกผลงานได้ตามพันธสัญญาที่ตกลงกันไว้ ท่านโสติกล่าวต่อไปว่า “ข้าพเจ้ารู้จักบทกวีจำนวน 8,800 บท เช่นเดียวกับท่านศุกะ และอาจรวมถึงท่านสัญจยด้วย ด้วยความลึกลับของความหมายที่ซ่อนเร้น โอ มุนิเอ๋ย จนถึงปัจจุบันก็ยังไม่มีผู้ใดสามารถเข้าถึงแก่นแท้ของโศลกที่ถักทออย่างยากลำบากเหล่านี้ได้ แม้แต่พระพิฆเนศผู้ทรงรอบรู้ทุกสรรพสิ่งยังต้องใช้เวลาครุ่นคิดอยู่ชั่วขณะ ในขณะที่ท่านวทยายังคงรังสรรค์บทกวีอื่น ๆ ต่อไปอย่างมากมายมหาศาล”
IMAGE_KEYARD: Ganesha writing, Vyasa and Ganesha, Ancient Sanskrit manuscript
Source URL: https://hinduism.stackexchange.com/questions/19643/what-script-did-ganesha-write-the-mahabharata-in
